Herstelverhaal Melanie
Mijn naam is Melanie en ik ben verslaafd.
Mijn naam is Melanie en ik ben verslaafd.
Vanuit de daklozenopvang ben ik op 22 juli 2024 bij Connection SGGZ binnengekomen. Ik was bang, gesloten en vol wantrouwen. De eerste dagen voelde ik me klein en verdwaald, maar langzaam begon ik te praten.
In de kliniek leerde ik dat herstel niet alleen gaat over stoppen met gebruiken, maar ook over het aanpakken van de pijn die eronder ligt.
Naast mijn verslavingsproblematiek ben ik daar begonnen met het verwerken van mijn trauma’s. Ik leerde mensen weer te vertrouwen, hoe moeilijk dat soms ook was, en begon met volle overgave aan een nieuw hoofdstuk in mijn leven. Het was zwaar, confronterend en emotioneel, maar het gaf me ook kracht. Ik begon te begrijpen waarom ik deed wat ik deed, en dat mijn verslaving geen karakterfout was, maar een ziekte. In die periode leerde ik opnieuw voelen, vertrouwen en grenzen stellen. Langzaam kwam ik terug bij wie ik diep van binnen altijd al was.
Vandaag, ruim een jaar later, sta ik stevig in mijn herstel en kijk ik vooruit.
Binnenkort start ik een opleiding om ervaringsdeskundige te worden, zodat ik kan teruggeven wat ik zelf heb ontvangen: hoop, begrip en echte verbinding. Ik schrijf weer. Mijn kinderboek “Mama heeft een monstertje in haar hoofd” verschijnt begin 2026. Het gaat over liefde, herstel en hoop. Na vijf jaar dakloosheid mag ik binnenkort mijn eigen woning inrichten.
De hoop die ooit weg was, is er weer.
Ik leef. En dat is mijn grootste overwinning: ik heb mijn leven weer terug!
Wil je weten wat andere cliënten van hun behandeling vonden? Lees dan ook de andere ervaringsverhalen.